NAMIK KEMAL

İzmirli   Ali   Onbaşı

Karanlıkta  göz  yordamıyla

Sanki  onları   bir   daha   hiç   görmeyecekmiş   gibi

Baktı     manga   efradına   birer   birer:

Sağda   birinci   nefer

                 Sarışındı,

İkincisi   esmer,

Üçüncü   kekemeydi,

Fakat  bölükte

        Yoktu  onun  üstüne  şarkı   söyleyen.

Dördüncünün   yine  mutlak  bulamaç   istiyordu   canı.

Beşinci   vuracaktı   amcasını   vuranı.

Tezkere   alıp   Urfa’ya   girdiği   akşam.

Altıncı

İnanılmayacak   kadar   büyük   ayaklı   bir   adam.   

Memlekette   toprağını  ve   tek  öküzünü  

Bir   ihtiyar  muhacir   karısına   bıraktığı   için 

Kardeşleri   onu  mahkemeye   verdiler

Ve  bölükte   arkadaşların   yerine  nöbete   kalktığı  için

                    Ona  “Deli   Erzurumlu” derdiler.

Yedinci   Mehmet  oğlu  Osman’dı.

Çanakkale’de ,  İnönü’nde,  Sakarya’da   yaralandı,

Ve  gözünü   kırpmadan

    Daha  bir  hayli  yara  alabilir

Ve  dimdik  ayakta   kalabilir.

Sekizinci

        İbrahim

            Korkmayacaktı   bu  kadar

Bembeyaz   dişleri   böyle   tıkırdayıp

            Böyle  birbirine   vurmasalar.

Ve  İzmirli   Ali   Onbaşı   biliyordu   ki

Tavşan   korktuğu   için   kaçmaz

        Kaçtığı  için  korkar.

Saat  dört

Ağzı  kara – Söğütlüdere   mıntıkası.

12’inci  piyade   fırkası

Gözler  karanlıkta, uzakta,

Eller   yakında, mekanizmalar   üzerinde,

Herkes  yerli  yerinde.

Tabur   imamı

Mevzideki    biricik  silahsız   adam,

                Ölülerin  adamı,

Kıbleye   doğru   kırılmış  bir  söğüt   dalı  dikerek

Durdu  boyun  büküp

            El  kavuşturup

                    Sabah  namazına

İçi  rahattır.

Cennet,  ebedi  bir  istirahattır.

Ve yenilmeseler   de, yenseler  de   a’dayı

Meydanı   gazadan   o   kendi   elleriyle  verecektir

                Cenabı  rabbülalemine  şühedayı

***•***

Başkomutanlık   Meydan  Savaşı

    Değerli  okur, Ağustos  ayı   Türk – İslam  Devletinde   kutsal  bir  aydır. Bu  ay   içinde   iki   meydan  savaşı    vardır. Bunlardan  ilki   Malazgirt  Meydan  Savaşıdır.Bu   savaşla   Anadolu   toprakları    Türk   vatanı   olmuştur.   1071   yılının   26   Ağustos   Cuma   günü   yapılan   bu   savaşta  Türk   ordusu   Sultan   Alparslan    komutasında   200 bin   kişilik   Bizans   ordusunu   50  bin   askeriyle   yenilgiye   uğratmıştır.   Haçlılar    bu   yenilgiyi   unutmadılar. Aradan   1000  yıla  yakın  zaman   geçmesine   rağmen   bu   kin   devam  etmektedir. 

    Kurtuluş   savaşının  son   safhasını   teşkil   eden   1922  yılının   Ağustos   ayında   düşmanın   Anadolu’dan   atılması   ile   sonuçlanan   büyük    Meydan   Savaşıdır.  Dumlupınar   Savaşı   olarak da    anılır. Savaşdan  önce   Yunan  ordusunun   manevi  durumu    kötüydü. Türk   ordusunun    morali   ise   çok   iyiydi.   Türk   askeri    Anadolu’nun   işgal   edilen   yerlerinde   halka   yapılan   zulüm   dolayısıyla   uzun  zamandır düşmana   diş  biliyordu. Taarruz  son  derece   gizli  tutulmuştu.  İki   tarafın   kuvveti   ancak   taarruzdan  önceki   bir  kaç  ay   içinde    denkleşmişti.  Yunan  piyadesinin   üstünlüğüne  karşı   Türk   süvarisi   daha  çoktu.                        - Devamı Var -