SAMİ TANDOĞDU

Sami Ağabeyi geçen hafta kaybettik. Ordu siyaset dünyası çok önemli bir kayıp verdi. CHP.si Ordu siyaseti demiyorum. Genelde Ordu siyasetinden bahsediyorum. Çünkü O’nun için siyasi düşüncenin, felsefi inancın, sağın-solun, kadının-erkeğin, dindarın-ataistin hiç ama hiç önemi yoktu. İnsanı insan olduğu için sever, herkesi kucaklardı. Bu nedenle de hangi siyasi düşünceden olursa olsunlar Ordu camiasındaki insanlar O’nu ayırım yapmadan severlerdi. Herkesin yardımına koşan bir kişilikti. Kin tutmayı bilemez ve beceremezdi. Etrafına hep pozitif elektrik verirdi. İyilerin ömrü kısa olur denir. Sami Ağabey için de bu söylenti geçerli oldu ve daha çok yararlanabileceğimiz bir dönemde kedisini kaybettik. Mezarı ışıklar içine, mekanı da cennet olsun. Yakınlarının ve hepimizin başı sağ olsun.

Sami Ağabeyi ne kadar anlatsak, ne kadar övsek hakkını veremeyiz. Hele bendeniz uzun yıllar tanımam nedeniyle kendisi ile paylaştığım sayısız anılarımız vardır. Özellikle milletvekili seçildiği 2002 yılından sonra ve seçim arifesinde yıllarca unutulmayacak olaylar yaşamışızdır. Şimdi bu anlardan bir kaçını sizlerle de paylaşmak istiyorum:

Bir cumartesi günü idi. Seçim çalışmaları için Yoğunoluk beldemize gitmiştik. Sabahın erken saatinde masalar kurulmuş, bir kısım Yoğunoluklu kafayı da bulmuştu. Sami Ağabey hacı olduktan sonra alkol almıyordu. Bütün kavgamız arabada sigara içmesinden oluyordu. Benim araba ile gitmiştik. Arkaya 3 kişi aldı. Seçmenlerin yanında kavga etmeyeceğimizi düşünerek arkada oturanlara sigara ikram etti. Sağa çektim. Kim olursa olsun, arabada sigara içirmeyeceğimi söyledim. Partilileri küstürmemem gerektiği yolunda ikna çabaları sonuç vermeyince yaktığı sigarı attı. Yola devam ettik.

Arkada oturanlardan birine babasının nerede olduğunu sordu. Genç arkadaşımız: ‘Ağabey senden utandığı için gelmedi.’ Dedi. Nedenini ben sordum. 1980 yıllarda Sami Ağabeyin Ankara’da görev yaptığı sırada bizim arabada olayı anlatan oğul, babasını Sami Ağabeye emanet etmiş. O sırada hastanın servis değişmesi gerekmiş. Şimdiki gibi hasta bakıcı, sedye gibi hizmetlerin yaygın olmadığı dönem olduğundan, hastayı Sami Ağabey sırtında bir servisten öbürüne götürmüş. Adam O günleri hatırlıyor. Ama Sami Ağabeye oy vermemeyi düşünüyor. Bu şartlar altında Yoğunoluk’ta Sami Bey’le yüz yüze gelmek istemediği için ortalıkta gözükmüyor. Çok etkilendiğim ve bire bir yaşadığım bu olay gibi başkaca anıları da (gerekirse ilerde) Sami Ağabeyi anmak adına sizlerle paylaşmaya çalışacağım.