Hukukta Önyargıların Sakıncası

     Özgürlüğü yok saymak insani değerlere ve insan tanımlamasına uymaz. Özgürlük ve adalet kavramları   kültürlerde  dengeleyici  kavramlardır. Birbirlerini tamamlar. Özgürlüğün  olması gerekir,fakat bu özgürlük sınırsız değildir. Adaletin olduğu bir  özgürlük olmasıdır. Günümüzde bazı yerlerde adaletin  yanlış tanımlarına rastlıyoruz. “Adalet mülkün temelidir” sözü “Adalet devletin temelidir ” şeklinde değiştirilmiştir. Mülk kelimesi, emlak, temellük,memleket,memalik kelimeleri     ile  aynı kökten türemektedir. Mülk kelimesini sadece mal, mülk şeklinde tanımlamak yanlıştır. 

“Adalet   mülkün temeli ” dendiği  zaman bunu sadece mal,mülk , para adaletin temeli gibi anlaşılır. Aslında ülkenin temeli  anlamına gelmektedir. Bir binanın temeli bina için ne kadar önemli ise ülkenin temeli de adalettir ve  o kadar önemlidir. Adalet olmadığı zaman memleket yıkılır.   “Adalet  devletin temeli” dendiği zaman  devlet için adalet önemlidir. Fakat memleket yerini tutmaz. Çünkü  devletin dışında  bir de toplum vardır. Devletle mahkemelik olan  birisi mahkemeye gittiğinde . Karşısında tarafsız olması  gereken hakim, devletin tarafında bulunmaktadır. Devletin maaşlı  memuru devletin tarafında durur. Yine devletin memuru olan savcı da vatandaşla aynı hizada değil, daha yüksekte durmaktadır.Bu durum adalet kavramına  aykırıdır. Devletle mahkemelik olan bir insanın, “Bu hakim devlete karşı benim hakkımı koruyabilir” duygusu içerisinde olması gerekir. Mahkemelerdeki durumun  o duyguyu vermesi gerekir. Devletin hakkını savunan savcı yukarıda bulunurken, vatandaşın hakkını savunan avukat daha aşağıda bulunuyorsa , bu hukuk açısından mahsurlu bir durumdur.

        Sevgi ve saygılarımla.

Kaynak  Kişi: Prof.Dr. Nevzat  Tarhan