Köşe yazısı
İTHAF YAZISI
beni altmış küsur yıl öncesine götürdü.
Ailemizin ikinci en yaşlı üyesini kaybetmenin üzüntüsü var içimde
Sır saklamasını bilen, güven duyulan insandı dayım.
Artık eskilere dönüp sorularıma cevap veren yok
Nedeni iki yaşımdan itibaren onu yakından tanımamdır.
Tarih bin dokuz yüz elli dört Bafra’da ilk adımını atmıştır O.
Anne annemin beni yanına alması sevginin kaderidir.
Hiçbir anne evladını birinin yanına vermez elbette.
Seneler geçti bir ağabey bildim dayımı on üç yaş büyük benden.
İnsan olarak hayatta başarılı olmuştur yılmamıştır kazanmıştır.
Nedeni cesurdur… otuz iki yıl önce büyük erkek evladını yitirmiştir.
Çaresizlik yoktur onda on yedi yıl evvel eşini kaybetmiştir
Adam gibi adamdır. Çocukları yüksek okul mezunudur
Melek gibi kişiydi sabah gözlerini kapadı ikindide toprağa verdik.
Allahın takdiri böyleymiş mekanı cennet olsun.
Şahitliğini yapan insanlar son sözü söylediler.
Sevgi ve saygılarımla.
Not: Kabataş Eceli mahallesinde doğdu dayım. 1948 -1949 ders yılında önce bitirme,sonra olgunluk sınavını Trabzon lisesinde tamamladıktan sonra İstanbul üniversitesi Hukuk fakültesinde okudu. Tahsilini yarıda bırakarak askerlikten sonra Bafra’da çiftliğe sahip çıktı.
