ANNEM ve SİRET’E

Sizden sonra ben

değmeyen kişlerle 

değen işe

değmeyen işler yaptım

anne.

Güvenerek,

gücenerek düştüm,

keşkeler ve pişmanlıklar,

düşmeyi engellemiyor,

          yanan ciğer para etmiyor

                 anne.

Güven,

Siret’ten

bir duygum,

ben hayatta en çok

senden sonra

ona güven duydum

         anne.

Siret bilebilirmiydi

yaşasa,

akıl verebilirmiydi,

kederlerimi de atıp, 

yardım edebilirmiydi,

                    anne.

“Eski dostlar düşman olmaz,,

demiş atalar,

yalan anne.

Güvenme dostuna “dostunun dostu vardır,,

da demiş atalar,

doğru anne.

Düştüğünde görüyorsun

düşmanda oluyorlar,

aval aval da bakıyorlar,

         gözlerinden belli

              daha düşse... daha düşse diyorlar.

Şimdi biliyorum ki, 

Siret dostumun

bahtı karaymış,

dost dediğin,

cebinde paraymış

          anne.

Değmeyen kişilerle,

değmeyen işler yaptım,

benim babama söyleme

affet beni anne.

Op. Dr. Mehmet YEREBASMAZ