PUŞT

PUŞT

Öylesini puşttu ki herşey

önüm,

arkam,

yanıbaşım,

arkadaşım, yandaşım puşt.

Alacakaranlığında gecenin

uykularım

rüyalarım,

hayallerim,

karartılar puşt.

öylesine puşttu ki bedenim,

kalbim, beynim, kolesterolüm.

Kanımın geçtiği damarlarım puşt. 

Nefesini çektiğim havanın,

oksijeni,

tozu, dumanı

sımsıcak sandığım güneş’i puşt. 

Öylesine puşttu ki sözler,

iktidarı, muhalefeti

insanla yapılan 

ve yapılmayan her şey puşt. 

Olmasını illa istediğim,

doğruluğum,

eşitliğim,

sağlayamadığım ilişkilerim puşt, 

Öylesine puşttu ki yaşam

gülmesi, 

ağlaması

tuzu biberi,

Üretimi, tüketimi puşt. 

       İsterim ki, güzel yazılsın kaderler,

inandığım,,

yaşadığım

ya da yaşamadığım sistemler puşt.

Not: tanınmadığını zanneden puştlara ve puştluklarına, birlikte olabildiğim dostlara ve dostluklarıma selam olsun...

                            Op. Dr. Mehmet YEREBASMAZ