BU HAFTA

  Bundan dört yıl önce Fatsa, iki değerli büyüğü Sn. İhsan Topaloğlu ve Sn. İbrahim Varnalı’yı; iki yıl önce de Sn. Teoman Doksanoğlu’nu kaybetti.

Fatsa’ya büyük hizmetleri bulunan değerli büyüklerimizi Nisan ayı içerisinde saygı ve özlemle andık.

Değerli büyüklerimiz Sn. İhsan Topaloğlu, Sn. Ibrahim Varnalı ve Sn. Teoman Doksanoğlu’nu Fatsa halkı unutmadı. Bu değerli insanlar, Fatsa’ya hizmetlerinden dolayı hiç unutulmayacak; şükran ve minnetle her zaman anılacaklardır. Ruhları şad, mekanları cennet olsun.

Bu güzel insanların anısına Cahit Sıtkı Tarancı’nın aşağıdaki şiirini paylaşalım:

BEN ÖLECEK ADAM DEĞİLİM

Kapımı çalıp durma ölüm,

Açmam;

Ben ölecek adam değilim.

Alıştım bir kere gökyüzüne;

Bunca yıllık yoldaşımdır bulutlar.

Sıkılırım,

Kuşlar cıvıldamasa dallarında,

Yemişlerine doymadığım ağaçların,

Yağmur mu yağıyor,

Güneş mi var,

Farketmeliyim

Baktığım pencereden.

Deniz görünmeli çıksam balkona.

Tamamlamalı manzarayı

Karlı dağlarla sürülmüş tarlalar.

Ekmekten olamam doğrusu,

Nimet bildiğim;

Sudan geçemem,

Tuzludur teneffüs ettiğim hava.

Ya nasıl dururum olduğum yerde,

Öyle upuzun yatmış,

İki elim yanıma getirilmiş,

Hareketsiz,

Sükûta râmolmuş;

Sanki devrilmiş bir heykel?

Ellerim ne der sonra bana?

Soğumuş kalbime ne cevap veririm?

Utanmaz mıyım ayaklarımdan?

Kalkmalıyım,

Dolaşmalıyım,

Sokaklarda, parklarda.

El sallamalıyım

Giden trenlere,

Kalkan vapurlara.

Bilmeliyim,

Gölgelerin boyundan,

Saatin kaç olduğunu...

Islık çalmalıyım.

Türkü söylemeliyim

Yol boyunca,

Keyfimden ya hüznümden.

Geçmiş günleri hatırlamalıyım,

Dalıp dalıp akarsuya,

Hayaller kurmalıyım,

Güzel geleceğe dair.

Yanımdan geçenler olmalı,

Selâm almalıyım;

Robenson'u düşünmeliyim,

Garipliğini:

Şükretmeliyim

İnsanlar arasında olduğuma.

Nedir ki eninde sonunda ölüm?

Ayrı düşmek değil mi aşinalardan?

Kapımı çalıp durma ölüm,

Açmam;

Ben ölecek adam değilim.

CAHİT SITKI TARANCI