ÖZLEM

 ÖZLEM

Ah be gülüm

göçüp giteden önce

şöyle küçük bir ilçede,

deniz kenarında ya da göl kıyısında

ekmek elden, su gölden

fazla çalışmadan ve yıpranmadan

dertsiz, tasasız, dostlarla

yaşamak vardı,

yan gelip

yatmak vardı.

Arkanda orman,

önün kumsal,

evler iki katlı ve boyalı.

Yollar parke ve Arnavut kaldırımlar

ortada meydan,

meydan ortasında dev çınar,

yanıbaşı çeşme, karşıda tuvalet,

etrafta fırın, bakkal, manav,

lokanta, kasap, balıkçı, kahve,

bir arada, güzel yüzlü insanlar,

orman kokusu,

yosun kokusu, mis gibi hava,

derin bir esneyip

uyumak vardı,

deniz, tertemiz

dalıp çıkmak vardı.

Ah be gülüm

öyle bir yerdeyiz ki,

kasvet’i üzerinde,

yağmurlu ve çamurlu,

omuzları çökmüş,

mutsuz insanlar,

cabası romatizma,

esnafta hal,

etrafta dost kalmamış,

aldırma, Gülüm bize,

kabuğuna çekilip

yaşamak kaldı.

Op. Dr. M.Yerebasmaz