ATAM'A

 ATAM’A

10 Kasım sabahıDolma bahçe’de

İnledi gemiler, kükredi martılar

Şaşkındı vatandaş, Ata öldü dediler.

Arabalar, trenler,düdükler öttürdüler.

     Dağlar mı hıçkırıyordu, neydi bu matemli ses

     Bir vatan kalbinde yükselmişti bu nefes

     Neden boyunlar bükük, neden yetim herkes

     Devri dönen dünyamın ışığı mı söndü yoksa

Ölüm ne kadar munis madem ki, sen ordasın

Bir ecdat cilvesidir, gönüller yasın

Nasıl yürek yanmasın, nasıl göz ağlamasın,

gün batarken tarihin ağarmış saçlarında.

     Atam rahat uyu, bizler yine izindeyiz

     Kim ne derse desin, ebediyyen gideceğiz.

     Zaman gelecek bizler de toprak olacağız

     Fakat emanetin ebedi kalacaktır.