Köşe yazısı
BİR HİKAYE'nin devamı
Kalan oldu elbette.
Portoriko’dan, Amerika’ya,
kocaman balıkçı tekneleriyle,
balık istifiyle
Umutları yanlarında
iki günde
aç açına gittiler.
Yeni vatanlarında,
kamış evler yerine
derme - çatma barakalarda,
mahalleler kurup,
sefilce yaşayarak,
Amerika’yı işgal ettiler.
Tüm pis işlerde
onlar çalıştılar.
Kızlar sekreter oldu,
erkekler mafya’ya seferber.
Portorikolular da ilk defa,
kardeş kardeşi vurdu.
Kadınlar fahişelikte
erkekler kazandıkları az paralarla
ilk defa tanıştıkları, bira içmede.
Portorikolular
bozulmuştu.
Dilleri, “portomerikanca”
kendileri “portoamerikano”
olmuştu.
Portorikoda kalanların
bağımsızlığa
gücü yetmedi.
Kimi Amerika’nın 51. eyaleti
olmayı düşledi.
Kimileri,
Amerika gider,
başka istilacılar gelir,
daha beter oluruz
diye korktu.
Halen
Portoriko.
ameriko.
Opr. Dr. Mehmet YEREBASMAZ
Not: Bağımsızlığın ve yoksulluğun hikayesidir bu.
