Terzi Nayme: iğnesiyle bir ömrü diken kadın

     Güven ÖZEL
  10 Nisan 1922’de Fatsa’da doğan Terzi Nayme, emeğin, fedakârlığın ve dirayetin sembolü olan güçlü bir Anadolu kadınıydı. Terzilik mesleğini aile büyüklerinden öğrenen Nayme, iğne ve ipliği annesinin dizinin dibinde tanıdı; küçük yaşta ustalığının ilk işaretlerini verdi.
   Henüz çocukken annesini kaybedince kardeşlerine hem ablalık hem annelik yaptı. 14 yaşında evlendiği kalabalık bir aile ortamında hayatın yükünü erken yaşta omuzladı. Sabırla, yoklukla ve çalışkanlığıyla geçen yıllar, onun karakterini daha da güçlendirdi.
     Altı erkek ve üç kız çocuğu dünyaya getiren Terzi Nayme, 1969’da eşini kaybettikten sonra dokuz çocuğunu tek başına büyüttü. Kimseye muhtaç olmadan terzilik yaparak ailesini ayakta tuttu. Mezurasız ve provasız, “cuk” diye oturan kıyafetler dikmesiyle tanındı; gelin bohçalarından takım elbiselere kadar sayısız eser ortaya koydu. Kimi müşterisi parasını, kimi duasını, kimi ise evinden getirdiği bir yiyecekle emeğinin karşılığını verdi; o ise herkese aynı özenle hizmet etti.
    Tatlı dili, hoşgörüsü ve nüktedanlığıyla herkesin “Nayma Anası” dediği Terzi Nayme, 2010 yılında Fatsa’daki evinde hayata veda etti ve Kabakdağı Mezarlığı’na defnedildi.
    Bugün Kabakdağı’nda ziyaret edilebilen Terzi Nayme Evi, yalnızca bir yaşam alanı değil; sabrın, emeğin ve Anadolu kadınının gücünü temsil eden anlamlı bir hatıra olarak ayakta durmaktadır.
    Terzi Nayme’nin hayatı, bir iğnenin ucunda örülen koskoca bir ömrün hikâyesidir.